( مسأله 1373 ) : روزه نذر معين و عهد و يمين در صورتى كه شخص علم به آن داشته باشد مانند روزه ماه رمضان بوده و احتياجى به تعيين ندارد و روزه استيجارى نيز همين حكم را دارد ( 1 ) و اما در كفارات و نذر مطلق و روزه مستحبى تعيين لازم است . ( مسأله 1374 ) : زمان نيت روزه ، شب قبل از آن روز معين است هر چند در جزء آخر شب باشد و ليكن هرگاه در اول طلوع فجر صادق داعى بر امساك در زمان مخصوص براى شخص حاصل شود و از طرفى هم قصد انجام فعل منافى با آن را هم نداشته باشد كفايت از نيت روزه مىكند بنابر اين سعى در حصول ابتداء فجر لازم نيست و اخطار صورت و نيت روزه در ذهن كه مقارن با طلوع فجر باشد براى نيت لازم نيست ولى اگر عمدا نيت را ترك كند ( 2 ) تا داخل صبح شود روزه‌اش صحيح نيست و قضاى آن بر او واجب است ولى كفاره بر او لازم نيست . ( مسأله 1375 ) هرگاه شخص در شب قصد داشته باشد كه روزه روز بعد را افطار كند و روزه بگيرد ، روزه‌اش باطل است . ( مسأله 1376 ) : اگر شخص در شب بعد از روزه و پيش از صبح عمل منافى روزه انجام دهد هر چند جماع باشد ضررى به روزه او نرسانده و احتياجى به تجديد نيت نيست . ( مسأله 1377 ) : احكامى كه در نيت روزه گذشت اختصاص به روزه

--> ( 1 ) شيخ انصارى - محمد كاظم طباطبائى - محمد باقر شيرازى : ليكن در استيجار ، نيت تحمل از غير - اگر چه اجمالا - لازم است . ( 2 ) محمد باقر شيرازى : به اين معنى كه قصد روزه گرفتن را نداشته باشد و يا نسبت به روزه گرفتن مردد باشد .